شواهدی از اثر دندان کودکان بر روی قاشق‌های استخوانی، و تاثیر آن بر تغییر روابط مادر و فرزندی

شواهدی از اثر دندان کودکان بر روی قاشق‌های استخوانی، و تاثیر آن بر تغییر روابط مادر و فرزندی

قاشق‌های ساخته شده از استخوان گاو، مربوط به دوره نئولیتیک صربستان، که احتمالاً به عنوان وسیله‌ای برای مکیدن، و گاز زدن کودکان، در زمان دندان در آوردن، مورد استفاده بوده است.

در دهه گذشته، سوفی زرافه به پرفروش‌ترین وسیله برای دندان زدن و مکیدن نوزادان در بازار تبدیل شده است، والدین اغلب در حمام کودک خود بیش از یکی از این اسباب بازی‌های جنجالی را به آن‌ها هدیه می­دهند. اما باستان­شناسان دریافته­اند که در حدود 8 هزار سال پیش و در دوره نوسنگی، والدین وسیله‌ای متفاوت برای این کار  به نوزادان می‌دادند، این وسیله در واقع قاشق استخوانی بود.

در دهه 1930، در محوطه باستانی گراد-استارسوو در ساحل سمت چپ رودخانه دانوب در صربستان، 50 قطعه کوچک به شکل کف‌گیر یا ملاقه شناسایی و کشف شد. اشیاء از استخوان گاو ساخته شده و در بافتار خانگی کشف شدند؛ این اشیاء همواره به عنوان نوعی ابزار تعریف می‌شدند، و خط‌های کوچک روی آن‌ها توسط باستان‌شناسان قدیمی این گونه تعبیر می‌شد، که ناشی از فشار، و برای خراشیدن یه منظور شکل‌دادن سنگ‌های آسیا، یا برای ایجاد نقوش و تزئینات کنده روی سفال‌ها، یا به عنوان ابزار برای آرایش کردن، و یا استفاده برای اجرای رنگدانه‌ها و رنگ‌ها بر روی لباس بوده است.

تجزیه و تحلیل این اشیاء به عنوان قاشق­ در نشریه پلوس‌وان توسط تیمی از محققان صربستانی به سرپرستی صوفیا استفانوویچ از دانشگاه نووی­ساد منتشر شد. این متخصصان استدلال می‌كنند كه قاشق‌ها «برای تغذیه نوزادان مورد استفاده قرار می‌گرفتند و اینكه علائم روی آن‌ها می‌تواند به رفتار معمول دهان و دندان (گزش، نیش‌زدن، زخم‌زدن و كشیدن) كودكانی مربوط باشد كه تا چهار سالگی ممكن است در طول یک ساعت تا 50 مرتبه به آن دندان بزنند.»

استفانوویچ و همکارانش به منظور آزمایش فرضیه خود در مورد استفاده از قاشق‌ها، آزمایش دندان گزیدگی را طراحی، و نتایج آن را تجزیه و تحلیل کردند؛ در این آزمایش اثر دندان کودکان داوطلب و اثر مدل‌های دندانپزشکی، برای بازآفرینی چیزی شبیه به آثار موجود بر روی قاشق‌های ساخته شده از استخوان گاو مورد استفاده قرار گرفت؛ آن‌ها پس از ایجاد بیش از 3000 اثر دندان، دریافتند که بیشتر علائم آثار فرورفتگی بوده و در هر دو طرف استخوان ایجاد شده است.

محققان سپس بیش از 2000 علامت دندان را روی سه قاشق از گراد-استارسوو تجزیه و تحلیل کردند. آن‌ها می‌گویند: «اگر این علائم توسط كودكانی كه قاشق را گاز ‌گرفته‌اند ایجاد شده، ما باید بتوانیم نشان دهیم كه بیشتر علائم از نظر اندازه و مورفولوژی با علائم دندان‌های شیری مطابقت دارند و با علائمی كه معمولاً بر روی ابزارهای استخوانی یافت می‌شود، متفاوت هستند.»

استفانوویچ و همکارانش با مقایسه بین علائم ناشی از آزمایش تجربی و علائم موجود در قاشق‌های دوره نوسنگی، اعلام کردند: «نتایج به روشنی نشان می‌دهد که علائم موجود در قاشق‌ها دو معیار اصلی را دارا هستند که می‌توان آن‌ها را به عنوان علائم دندان گزیدگی کودکان تعبیر کرد. در نتیجه می‌توان کارکرد اصلی این آثار را در رابطه با تغذیه کودکان دانست.»

کشف این قاشق‌ها از نظر باستان‌شناسی بسیار قابل توجه است. در دوره نوسنگی، یک سری تحولات چشمگیر برای فرهنگ بشر به وجود آمد، در واقع نوعی روش زندگی بی تحرک‌تر نسبت به گذشته، که به لطف اهلی سازی گیاهان و حیوانات به‌دست آمد؛ که این تغییر به عنوان انقلاب نوسنگی بر ساختار جمعیت تأثیر گذاشت – کاهش تحرک، گرایش به سمت غذاهایی بر پایه غلات، که کالری بالا داشتند، و کاهش مدت زمانی که مادران نوزادان خود را با شیر تغذیه می‌کردند، منجر به رشد فوق العاده سریع جمعیت شد. اما، همان طور که استفانوویچ و همکارانش خاطرنشان می‌کنند: «گرچه مادران و نوزادان ماقبل تاریخ، ستون‌های اصلی موفقیت جمعیتی هستند، اما به اندازه کافی توسط باستان‌شناسان گذشته – که با زندگی داخل خانه این مردمان ناآشنا بودند – مطالعه نشده‌اند.»

مطالعاتی در سه دهه گذشته در راستای فهم بهتر روابط زنان و کودکان در تحقیقات باستان‌شناسی گذشته شکل گرفته، که در نتیجه آن بینش جدیدی در مورد تغییر رفتار مادران ماقبل تاریخ، بدست می آوریم.

همانطور که استفانوویچ و همکارانش می نویسند: «نه تنها والدین بلکه کلیت جامعه، در نتیجه شیوه زندگی جدید – در دوره نوسنگی – خواستار افزایش تعداد نوزادان بودند.» در اثر مطالعه این قاشق‌های استخوانی شواهدی از کارهایی که بچه‌ها در دوره شیرخوارگی انجام می‌دادند، به دست می‌آید، و اینکه والدین آن‌ها چگونه نیازهای بیولوژیکی آن‌ها را برای گازگرفتن، مکیدن و دندان زدن، برطرف می‌کردند.

به اساس بررسی‌های باستان‌شناسان تجربی، هر قاشق استخوانی برای تولید تقریباً 25 ساعت کار لازم داشت، بنابراین کشف این قاشق‌ها در دوره‌های مختلف نوسنگی و در نقاط مختلف، به عقیده نویسندگان این مقاله حاکی از «ظهور یک صنعت قاشق‌سازی برای تغذیه نوزادان است.» که این موضوع «نشان دهنده یک واکنش به نیاز کودکان در راستای تغییر روش تغذیه شیرخواران در این دوره بوده است.»

قسمت کاسه‌ای این قاشق‌ها کم عمق است و این بدان معنی است که نوزادان نوعی پوره را با آن‌ها می‌خوردند. استفانویچ و همكارانش می‌نویسند: «شیر و غلات قبل از استفاده از این قاشق‌ها مورد استفاده بشر بوده است. پس قابل قبول است که فرض کنیم غذای جدید کودکان از همین مواد اولیه تشکیل می‌شده.» با فرض اینکه غذاهایی به شکل پوره در این دوره بسیار مورد استفاده بوده است، «شکل غذای جدید، تاثیر عمیقی بر کل روابط مادر و فرزند، و شیوه مراقبت از کودکان داشته است.»

در نتیجه پژوهشگران عقیده دارند: «مدارک جدید می‌تواند، بحث تأثیر انتخاب‌های غذایی جدید نوزادان، بر مدت زمان شیردهی را مورد بازبینی قرار دهد. علاوه بر این، با توجه به اینکه غذاهای جدید آسان و سریع آماده می‌شدند، بحث در مورد انواع جدیدی از مراقبت سازمان یافته از کودکان مطرح می‌شود؛ به شکلی که در عمل اجازه دخالت افرادی غیر از مادر در تغذیه او فراهم می‌شد.»

تحقیقات جدید به وضوح نشان می‌دهد که به اشتراک گذاشتن مراقبت از کودک، خارج از روابط مادر و فرزندی، تأثیرات عمیقی بر بقای کودکان و جوامع در دوره نوسنگی داشته است.

در دهه 1930، در محوطه باستانی گراد-استارسوو در ساحل سمت چپ رودخانه دانوب در صربستان، 50 قطعه کوچک به شکل کف‌گیر یا ملاقه شناسایی و کشف شد. اشیاء از استخوان گاو ساخته شده و در بافتار خانگی کشف شدند؛ این اشیاء همواره به عنوان نوعی ابزار تعریف می‌شدند، و خط‌های کوچک روی آن‌ها توسط باستان‌شناسان قدیمی این گونه تعبیر می‌شد، که ناشی از فشار، و برای خراشیدن یه منظور شکل‌دادن سنگ‌های آسیا، یا برای ایجاد نقوش و تزئینات کنده روی سفال‌ها، یا به عنوان ابزار برای آرایش کردن، و یا استفاده برای اجرای رنگدانه‌ها و رنگ‌ها بر روی لباس بوده است.

تجزیه و تحلیل این اشیاء به عنوان قاشق­ در نشریه پلوس‌وان توسط تیمی از محققان صربستانی به سرپرستی صوفیا استفانوویچ از دانشگاه نووی­ساد منتشر شد. این متخصصان استدلال می‌كنند كه قاشق‌ها «برای تغذیه نوزادان مورد استفاده قرار می‌گرفتند و اینكه علائم روی آن‌ها می‌تواند به رفتار معمول دهان و دندان (گزش، نیش‌زدن، زخم‌زدن و كشیدن) كودكانی مربوط باشد كه تا چهار سالگی ممكن است در طول یک ساعت تا 50 مرتبه به آن دندان بزنند.»

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *