مجسمه استخوانی نادری در چاتال‌هویوک از قدیمی‌ترین شهرهای جهان کشف شد

کشف مجسمه استخوانی نادر از چاتال‌هویوک، یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان کشف

محققی لهستانی چهره‌ای شبیه به انسان را در چاتال‌هویوک یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان در ترکیه کشف کرد. این اولین شیء استخوانی در نوع خود است که از این محوطه کشف شده، و حدود 8 هزار سال قدمت دارد

به گزارش science in poland این کشف در یكی از بزرگترین مراكز آغاز شهرنشینی و یكی از معروف‌ترین اماكن باستانی جهان انجام شد كه در قسمت جنوبی فلات آناتولی در مركز ترکیه واقع شده است. این محوطه بیش از هزار سال بین 7100 تا شش هزار قبل از میلاد مسیح، یعنی در دوره نوسنگی، توالی سکونت داشته است. این مجسمه انتزاعی در سال 2016 کشف شد. و نتیجه بررسی‌ها و تجزیه و تحلیل تخصصی آن در نشریه علوم باستان شناسی و مردم شناسی ارائه شده است.

معروف‌ترین آثار باستانی از این مکان، پیکره‌های زنانه از جنس خاک رس است‌، و تا همین اواخر به دلیل سینه‌های برجسته، و تعداد زیاد آن‌ها، فرض بر این بود که الهه‌های مادر هستند. اما امروزه، این مجسمه‌ها نمادی از سالخوردگان و به منظور عبادت و گرامی‌ داشت اجداد تعبیر می‌شود. اکنون دانشمندان اعلام کردند که پیکره‌ای استخوانی را که ویژگی‌های انسانی دارد، کشف کرده‌اند.

«این یافته بدون شک یک اثر مهم انتزاعی اما واضح از چشم یک انسان را نشان می‌دهد. این پیکره از استخوان بند انگشت اول الاغ ساخته شده است، کاشف این شیء، پروفسور کامیلا پاویوسکا، باستان‌شناس و فسیل‌شناس از گروه تحقیقات دیرین‌محیط‌شناسی، پژوهشگاه زمین‌شناسی، دانشگاه آدام میکیویچ در پوزناچ است.

پیکره حدود 6 سانتی متر ارتفاع دارد. برش‌های روی آن به وضوح قابل مشاهده است که شبیه به چشم‌ است. پروفسور کامیلا پاویوسکا می‌گوید، روش مشابهی برای ارائه ویژگی‌های انسانی از آثار باستانی کشف شده در سایر مناطق خاورمیانه از همان دوره شناخته شده است. او می‌افزاید که اکثر اشیاء مشابه از دوره کمی بعد، یعنی دوره مس‌سنگی (4300 – 3300 قبل از میلاد) شناخته شده‌اند. آن‌ها نیز از استخوان‌، و عمدتا استخوان الاغ و اسب ساخته شده‌اند.

پروفسور کاملیا پاویوسکا تأکید می کند؛ که تاکنون در طول تحقیقات دانشمندان در چاتال‌هویوک، انگشتان الاغ‌ها و اسب‌های مختلفی کشف شده‌اند. این انگشتان غالبا به خوبی حفظ شده‌اند. در موارد نادری، بر روی آن‌ها اثری از پردازش وجود دارد، اما هرگز نشانه‌ای از ویژگی‌های آناتومیکی انسان بر روی آن‌ها نیست.

این محقق می‌گوید: «در این شهر پیش از تاریخی، به خصوص در سال‌های رو به زوال خود، خرهای زیادی وجود نداشته است؛ و گوسفند و بز منبع گوشت ، مغز استخوان و چربی مردمان این دوره بوده‌اند.»

این پیکره در حین کار یک تیم بین المللی تحت نظارت دکتر مارک ز. باراوسکی از آکادمی هنرهای زیبا در گداسک کشف شد.

پروفسور کامیلا پاویوسکا هنگام فلوتیشن (تجزیه و تحلیل نمونه شناور یا غربالگری مرطوب) آن را یافت. این روش به باستان شناسان اجازه می‌دهد باقی‌مانده استخوان و سایر آثار باستانی کوچک را پیدا کنند. مشخص است که این مجسمه در یکی از ظروف سفالی در اتاقی که غذا در آن پیدا شد، قرار داشت. ظرف تقریباً در حدود سال‌های 6500-6300 قبل از میلاد ساخته شده است.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *