کاوش‌های جدید در تپه پوستچی استان فارس باعث تغییر در فرضیات مربوط به وسعت محوطه شد

کاوش های جدید در تپه پوستچی استان فارس باعث تغییر در فرضیات مربوط به وسعت محوطه شد

کاوش های اخیر نتایج قابل توجهی دربر داشت که مهم ترین آن، کاوش گسترده در لایه های استقراری دوره شمس آباد (اواخر هزاره ششم ق. م) این محوطه بود، چنانکه باعث شد تا برخی از دیدگاه ها و فرضیات فصول پیشین مانند وسعت محوطه در مرحله شمس آباد نیز تغییر یابد.

به گزارش ایرنا، همچنین حسینعلی عرب استادیار گروه باستان شناسی دانشگاه هنر شیراز و علیرضا سرداری زارچی استادیار پژوهشکده باستان شناسی در تشریح اقدامات این تیم کاوش در فصل سوم کاوش باستان شناسی تپه پوستچی استان فارس گفتند: کاوش های اخیر  نتایج قابل توجهی دربر داشت که مهم ترین آن، کاوش گسترده در لایه های استقراری دوره شمس آباد (اواخر هزاره ششم ق. م) این محوطه بود، چنانکه باعث شد تا برخی از دیدگاه ها و فرضیات فصول پیشین مانند وسعت محوطه در مرحله شمس آباد نیز تغییر یابد.
آن ها با بیان اینکه در کاوش های اخیر سازه بزرگ چینه ای نمایان شده که می تواند یکی از موارد نادر در تاریخ معماری محوطه های پیش از تاریخی منطقه فارس از دوران نوسنگی و مرحله انتقال به عصر مس سنگی باشد افزودند: تا آنجایی که می دانیم، در هیچ کدام از روستاها و محوطه های عصر نوسنگی (فازهای موشکی، جری و شمس آباد) و مس سنگی (فاز باکون) منطقه فارس، چنین سازه چینه ای قطور و بزرگی که دیوارهای آن ضخامتی بین ۲ تا ۳ متر داشته باشند، شناسایی نشده است. بنابراین با احتساب اینکه این فاز معماری و سکونتی متعلق به فاز شمس آباد، تاریخی حدود ۵۲۰۰ تا ۴۷۰۰ ق. م بوده باشد، اهمیت آن در مطالعات باستان شناسی پیش از تاریخ ایران بسیار افزون می یابد.
این اعضای گروه کاوش ادامه دادند: از نمونه های قابل مقایسه پیش از تاریخی با چنین سازه ای، می توان به آثار معماری کاوش شده در تپه چغامیش خوزستان مربوط به دوران شوشان قدیم (۵۲۰۰-۵۶۰۰ ق. م) تا شوشان میانی (۵۲۰۰-۴۸۰۰ ق. م) و دو سکوی بزرگ خشتی یافت شده در تپه چغا سفید دهلران مربوط به فازهای سرخ (۵۷۰۰-۵۴۰۰ ق. م) و مهمه ( ۴۸۰۰-۴۶۰۰ ق. م) اشاره کرد.


آن ها در پایان یادآور شدند :به طورکلی یافته های فصل سوم کاوش تپه پوستچی نشان داد که این محوطه در چارچوب نظام استقراری دشت شیراز و دره های استان فارس از دوران اواخر نوسنگی دارای اهمیت زیادی بوده است. نتایج کاوش دلالت بر گسترش وسعت استقراری این محوطه در فاز شمس آباد دارد و می توان تخمین زد که وسعت این روستا در این دوره حدود ۳ هکتار یا بیشتر باشد. از طرف دیگر، کشف سازه قطور و بزرگ چینه ای دلالت بر وجود یک جامعه ای خان سالار رتبه ای است که مرکز سیاسی- اجتماعی مهمی در دشت شیراز به حساب می آمده است.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *