گور دخمه‌های لیارسنگ‌بن به‌جا مانده از دوره اشکانی

گور دخمه‌های لیارسنگ‌بن بجا مانده از دوره اشکانی

معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گیلان قدمت گوردخمه‌های لیارسنگ‌بن را دوره اشکانی دانست که نشان می‌دهدرایج‌ترین سنت تدفین بصورت دسته جمعی در این دوران انجام گرفته است.

به گزارش ایرنا، ولی جهانی روز چهارشنبه در چهارمین نشست تخصصی هفدهمین گردهمایی باستان شناسی ایران در خصوص گزارش چهارمین فصل از پژوهش های میدانی مجموعه باستانی لیارسنگ بن استان گیلان، گفت: پژوهش­های باستان شناختی نشان می ­دهد که رایج­ ترین سنت تدفین در گیلان همزمان با دوران اشکانی و ساسانی، در برخی از مناطق همچون رودبار و دیلمان مبتنی بر ساخت گورهای نوع دخمه ای بود و بر اساس کاوش­های باستان شناختی که تاکنون صورت گرفته در دوره ­های قبل از آن رواج نداشت.
وی ادامه داد: نمونه‌­های قابل مقایسه با گورهای دخمه­‌ای مکشوفه از گورستان لیارسنگ‌بن، تاکنون فقط از چند محوطه در گیلان  شامل شیرکوه، شهران، شاه‌پیر، خرمرود، نوروز محله و فقط یک محوطه در نزدیکی ساری وستمین گزارش شده است.


جهانی با بیان اینکه  سنت تدفین در داخل گور دخمه­‌ها؛ خارج از مرزهای ایران کنونی نیز در محوطه­‌های واقع در استپ­ های جنوب­‌شرقی اروپا و آسیای مرکزی و شمال قفقاز که در بردارنده­ مواد فرهنگی اقوام سرمتی و اسکیتی و آلانی  بدون مقایسه گورآوندها به­ لحاظ گونه­‌شناختی مشاهده می ­شود افزود: ساختار قبور مکشوفه از لیارسنگبن – قابل مقایسه با نمونه های ذکر شده است  هرچند برخی از پژوهشگران همچون سولیمیرسکی، خاستگاه این گونه از قبور را در سرزمین­های آسیای مرکزی می­دانند اما در مورد مسیر ورود و عوامل انتقال دهنده­  این فرهنگ تدفین به کرانه های جنوبی دریای خزر، نمی ­توان اظهارنظری قطعی ارائه کرد.
وی در ادامه گفت: کاوش در گورستان لیارسنگ بن، نشان می ­دهد که سنت تدفین در داخل گور دخمه­‌ها، کم و بیش تا دوره ی ساسانی نیز در منطقه رواج داشت. از دیگر سو سنت انجام تدفین در داخل ظروف سفالی یا اصطلاحاً گورهای نوع خمرهای نیز، هرچند از دوره­ی ایلام مربوط به اواسط هزاره ی دوم  پیش از میلاد نیز گزارش شده است، اما بیشترین رواج آن را در دوره­ی اشکانی شاهد هستیم.

براساس اعلام پژهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، وی یادآور شد: شواهدی از این شیوه ی تدفین، در بسیاری از محوطه های داخل و خارج از مرزهای ایران کنونی به دست آمده که به ­لحاظ بُعد مسافت با گیلان، نزدیک ترین نمونه های آن از گِرمی دشت مُغان گزارش شده است. به بیان کلی؛ بررسی شیوه های تدفین در این گورستان نیز، نشان از تعلق بیشتر این قبور به دورهای همزمان با عصر اشکانی و تا مدتی پس از آن را دارد.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *