انسان‌ها و کفتارهای پیش از تاریخ، الگوی مهاجرت را به اشتراک گذاشته‌اند

انسان‌ها و کفتارهای پیش از تاریخ، الگوی مهاجرت را به اشتراک گذاشته‌اند

انسان‌های پیش از تاریخ در حدود 2 میلیون سال پیش افریقا را ترک کردند. اکنون، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که ظاهرا کفتارها نیز همین کار را انجام داده‌اند.

به گزارش ARCHAEOLOGYNEWSNETWORK، مایل وستبری (Michael Westbury) نویسنده‌ی این خبر از موسسه Globe، دانشگاه کپنهاگ می‌گوید: “مطالعات جدید ما نشان می‌دهد که انسان‌ها و کفتارها به‌طور تقریبی در یک زمان، افریقا را ترک کردند. کفتارهای خالدار، به‌مانند انسان‌ها مهاجرتی پیچیده و گسترده‌ی بین قاره‌ای داشتند. در واقع، ما تکرار این جریان ژن را بین قاره افریقا و اوراسیا به کرات می‌توانیم مشاهده کنیم”.
محققان موسسه‌ی Globe به همراه محققان دانشگاه Potsdam همکاری کرده و ژنوم‌های کاملی از کفتارخالدار مدرن از آفریقا و کفتار غار منقرض شده از اروپا و آسیا را به ترتیب پشت سرهم قرار دادند.

گونه‌های متفاوت

تصویر 1. تحقیقات اخیر اشاره به این موضوع دارد که انسان‌های پیش از تاریخ دو میلیون سال پیش افریقا را به دلیل تغییرات آب و هوایی ترک کردند. آن‌ها این الگوی مهاجرتی را با کفتارها به اشتراک گذاشتند.

پیش‌تر تصور می‌شد که دو گونه‌ی کفتار خالدار و کفتار غار دارای اصل و نسب تکاملی نزدیک به‌هم باشند، اما 15 سال پیش، نتایج دی.ان.ای منتشر شده نشان داد که دو گونه‌ی کفتار، از نظر ژنتیکی درهم آمیخته بودند. امروزه، به لطف پیشرفت‌های تکنولوژیکی، محققان توانستند اطلاعات ژنتیکی بیشتری به دست آورده و نشان دهند که این درهم آمیختگی ژنتیکی محدود است. بنابراین، مطالعه‌ی جدید یک تفاوت و جدایی را آشکار می‌سازد.
مایکل هافریتر، استاد دانشگاه Potsdam می‌گوید: “نتایج به خوبی قدرت آنالیزهای دیرین‌ژنوم را تفسیر می‌کند. رابطه‌ی کفتار خالدار و کفتار غار از طریق داده‌های توالی دی.ان.ای میتوکندری (Mitochondrial DNA Sequence) یا تفاوت‌های ریخت‌شناسی قابل حل نبوده و کاملا به مدت چندین دهه از موضوعات بحث برانگیز بوده است”.
درحالی‌که کفتارهای پیش از تاریخ، در الگوهای مهاجرتی بین قاره‌ای خود، با انسان‌ها شباهت دارند، محققین نشانه‌ها و سرنخ‌هایی را پیدا کرده‌اند که نشان می‌دهد انسان مدرن تاثیرات مضری بر روی کفتارها داشته است.
راسموس هلر(Rasmus Heller)، استادیار گروه زیست‌شناسی دانشگاه کپنهاگ می‌گوید: به نظر می‌رسد که اندازه‌های جمعیت کفتارهای خالدار با انسانها، بعد از 100.000 سال ارتباطی منفی داشتند. نتایج مشابه آن را ما در گیاهخوارن نیز می‌توانیم ببینیم. 


علاوه‌براین، وی افزود: در اواخر دوره پلیستوسن، انسان‌ها در انقراض کفتارهای غار، نقش اساسی را بازی می‌کردند. این بدان معنی است که همزیستی میان انسان و کفتار، مانند انسان با دیگر پستانداران بزرگ جثه، نسبتا از یک همزیستی مسالمت‌آمیز به یک همزیستی مضر تغییر کرده است.
محققان اذعان دارند که مطالعات آن‌ها جنبه‌های جدیدی از زمان و چگونگی حرکت گونه‌های جانوری پیش از تاریخی را در قاره‌ها آشکار می‌کند.
مایکل وستبری می‌گوید: “نتایج ما این فرضیه را مطرح می‌کند که مهاجرت گونه‌های جانوری ممکن است در زمان‌هایی اتفاق افتاده باشد که در طی آن دوره، چندین گونه به صورت همزمان کم و بیش مهاجرت کرده‌اند. که احتمالا یک واکنش به تغییرات آب و هوایی بوده است. برای اثبات این فرضیه، مقایسات بیشتری باید صورت بگیرد”.

نتایج این پژوهش در مجله Science Advances به چاپ رسیده است.

Westbury, Michael V., Stefanie Hartmann, Axel Barlow, Michaela Preick, Bogdan Ridush, Doris Nagel, Thomas Rathgeber, et al. 2020. “Hyena paleogenomes reveal a complex evolutionary history of cross-continental gene flow between spotted and cave hyena.” Science Advances 6 (11).

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *