پیشاپیش که نه، پساپس سالی بدون بحران، تنش و مرگ برایتان آرزو می‌کنم

پیشاپیش که نه، پساپس سالی بدون بحران، تنش و مرگ برایتان آرزو می‌کنم

اینجا کشور پیشاپیش‌ها نیست، حتی برای تبریک گفتن، پساپس هم معنی ندارد، اینجا می‌توان منتظر حوادث بود و نهایتا پساپس تسلیت گفت،

هیچ تمایلی به تبریک سال جدید نداشتیم، چه برسد از نوع پیشاپیش آن! پیشاپیش چرا؟ می‌خواهیم تبلیغ کنیم، یا مسئولیت تبلیغی اجتماعی خود را مانند وظایف شرعی و عرفی به انجام برسانیم؟ اینجا کشور پیشاپیش‌ها نیست؛ پیشاپیش که تبریک بگویی در 13 روز تعطیلات اول سال نیمی از کشور را آب می‌برد (گلستان، مازنداران، خراسان‌شمالی، فارس، خوزستان، کرمانشاه، لرستان و همدان) و مجموعا 78 نفر کشته می‌دهیم و بسیاری آواره می‌شوند. حالا باید سیل تسلیت‌ها را سرازیر کنیم، که بازهم بازار تبلیغاتی خوبی است، برای تسلیت گفتن، نهادها، ارگان‌ها، و سازمان‌های غیر دولتی و دولتی، وارد فاز تبلیغاتی تسلیت می‌شوند.

پیشاپیش که تبریک بگوییم، پهباد آمریکایی سرنگون می‌شود و مردم در رعشه و نگرانی گران شدن دلار، و شدیدتر شدن تحریم‌ها، فروخواهند رفت، و معیشت بسیاری تحت تاثیر قرار گرفته، و بسیاری کار خود را از دست داده‌اند، که یک پهباد آمریکایی را ساقط کرده‌ایم. پیشاپیش که تبریک بگویم، ناگهان می‌بینم که وارد وضعیت جنگی شده‌ایم، از یک طرف در مظان، اتهام حمله به آرامکو هستیم، و چند نفت‌کش در خلیج فارس مورد حمله قرار گرفته، و مظنون اصلی ایران است، و تحریم‌ها و تشویش‌ها بیشتر شده و باز هم دلار گران‌تر شده و فشار اقتصادی چندین خانواده را از زندگی ساقط کرده است.

پیشاپیش که تبریک بگوییم، ناگهان جمعه صبح می‌فهمیم که بنزین گران شده، و از کار بی کار شده‌ایم؛ اگر چه به خاطر وقایع 6 ماه گذشته، و برای امرار معاش به مسافر کشی روی آورده بودی، از این حداقل نیز محروم شده‌ای؛ پیشاپیش که تبریک بگوئی، تبریک از هم پاشیده شدن چندین خوانوده در فشار و بحران‌های سیاسی و اقتصادی است که هیچ وقت مایل نبودند اتفاق بیافتد و هیچ وقت آن را تائید نکردند. پیشاپیش که تبریک بگویی، می‌بینی که حاصل جمع این اتفاقات کلی بچه طلاق است، که سرنوشتشان، گره خورده در جنگ‌های نیابتی در سوریه، یمن و عراق.

پیشاپیش که تبریک بگوئی، می‌بینی در اعتراض عده‌ای اراذل و اوباش، نوجوانانی که از مدرسه به خانه برمی‌گشتند، هدف مستقیم گلوله قرار گرفته‌اند تا اقتدار و انسجام ملی‌ما به خطر نیافتد. پیشاپیش که تبریک بگویی، می‌بینی، (براساس آمار غیر رسمی، 1500 نفر جوان را که از کار بی‌کار شده بودند، و به مشاغل کاذب برای امرار معاش رو آورده بودند، از دست داده‌ای، و کلی پدر و مادر که تا دیروز غصه بیکاری فرزندشان را می‌خوردند، امروز داغدار از دست دادن عزیز خود هستند.

پیشاپیش که تبریک بگویی، نیمه شب متوجه می‌شوی که با حمله به پایگاه عین الاسد، هم تمامیت عرضی یک کشور را نقض کرده‌ای، هم پایگاه نظامی، به قول مسئولان یک ابر قدرت را مورد حمله قرارداده‌ای. و باز هم تشویش که چه خواهد شد؛ بازار، کار خود را شروع نکرده، دلار باز هم گران‌تر شده، و زندگی عده‌ای دیگر ساقط شده است. و از نگرانی حمله تلافی‌جویانه، هواپیمای مسافری را سرنگون کرده‌ایم و 179 آدم بی‌گناه را قربانی انتقام سخت کرده‌ایم. پیشاپیش که تبریک بگوییم، می‌بینیم در حال خود زنی هستیم، و حدود 62 نفر را زیر دست و پا از دست داده‌ایم برای اینکه مسیر تشیع جنازه سردار ترور شده را فشرده‌تر کنیم، برای نشان دادن مانورهای میلیونی!؟

پیشاپیش که تبریک بگوییم، ناگهان متوجه می‌شویم، که برای نشان دادن حسن نیت، ویروسی را وارد کشور کرده‌ایم و برای، لطمه وارد نشدن به جشن انقلاب و انتخاب، آن را مخفی کرده‌ایم و هنوز سال تمام نشده 1284 نفر دیگر را از دست داده‌ایم، که هنوز هم ادامه دارد و سال جدید را با حداقل چند هزار کشته دیگر آغاز خواهیم کرد.

مردن برای ملت ما عادی شده، وقتی که 9300 نفر را در طول سال (آمار رسمی سال 98 به خاطر کیفیت کم خودرهای ملی، از دست می‌دهیم)، یعنی جان ما ارزش ندارد، وقتی می‌بینم نخست وزیر کانادا دغدغه‌، همسایه من را دارد که 3 سال پیش به کانادا مهاجرت کرده، متوجه می‌شوم که ناگهان چقدر با یک مهاجرت می‌توان ارزشمند شد، و ما چقدر هنوز بی‌ارزش هستیم.

آقایان و خانم‌های ارزشمند خارجی، که از توبره نظام خورده‌اید و حالا در حال خوردن و آشامیدن از آخور استکبار هستید، ما را به حال خود رها کنید، می‌دانم نگرانی شما منافع و بازار و کسب و کار داخلی خودتان است، که سالی یک کاوش را از دست ندهید، که رزومه خود را پر بار کنید، اما دوست عزیز ما اینجا جان می‌دهیم، برای رزومه شما، که فلان دکتر و پرفسور شوی، و در طول سال بیانیه‌های مزخرف صادر کنی، که ابراز وجود و حضور کنی، اینجا مردم محتاج نان شب هستند، شما دلار خودت را بگیر و دست از سر ما بردار.

یا حتی برای راحت‌ شدن (در صورتی که در پی انجام مانورهای تبلیغاتی در طول سال نیستید)، در آغاز سال نو، اگر می‌خواهید پیشاپیش کاری بکنید، پیشاپیش تسلیت بگوئید، به تمام مادران و پدرانی که فرزندان خود را در طول سال به خاطر حوادث پیش پا افتاده از دست خواهند داد، پیشاپیش تسلیت بگوئید به کودکانی که یتیم می‌شوند، پیشاپیش تسلیت بگوئید به فرزندانی که باید بین دو راهی پدر و مادر انتخاب کنند. پیشاپیش تسلیت بگوئید به کسانی که شغل خود را از دست می‌دهند، و ….

وقتی نگاه کنیم به آمار جنگ 8 ساله متوجه می‌شویم که در طول جنگ حدود 200 هزار نفر کشته داده‌ایم، و نگاهی به آمار کشته‌شدگان حوادث سال 98، می‌بینیم دوازده هزار نفر را به خاطر اتفاقات سیاسی، اجتماعی و حوادث از دست داده‌ایم، آیا جنگ برای ما تمام شده است؟ ما هنوز در دوران دفاع مقدس هستیم، دفاع از مقاوت اقتصادی، دفاع از مقاومت سیاسی، دفاع از آرمان‌های انقلاب، … و اینقدر دفاع کرده‌ایم که دیگر تاب و توان حمله نداریم، و وقتی حمله می‌کنیم، از دستپاچگی به خودمان خسارت می‌زنیم.

پیشاپیش تبریک گفتن را نمی‌فهمم، اما پیشاپیش تسلیت را گرفتن را می‌پذیرم، و دست آخر پساپس آرزوی سالی کم خطر می‌کنم، و امیدوارم، اگر زنده ماندن ارزشی دارد، در سال پیش رو کشته‌های کمتری داشته باشیم، مرگ بخشی از طبیعت است، اما چطور می‌توان مرگ یک دانش‌آموز را در راه برگشت به خانه طبیعی دانست؟ اگر هنوز زندگی برایتان مهم است، آرزو می‌کنم، تحویل سال 1400 را هم ببینید.

برای تو و خویش چشمانی آرزو می‌کنم
که چراغ‌ها و نشانه‌ها را در ظلماتمان ببیند
گوشی که صداها و شناسه‌ها را در بیهوشی‌مان بشنود
برای تو و خویش روحی که این همه را در خود گیرد و بپذیرد
و زبانی که در صداقت خود، ما را از خاموشی خویش بیرون کشد
و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است
سخن بگوییم

                                                                                                              مارکوت بیگل (ترجمه احمد شاملو)

close

۲ thoughts on “پیشاپیش که نه، پساپس سالی بدون بحران، تنش و مرگ برایتان آرزو می‌کنم

  • 2020-03-22 در t 14:17
    Permalink

    باعث خوشحالی و دلگرمی ما دانشجویان رشته باستان شناسی هست که در این آشفته بازار روزگار در این وبگاه اخبار و دلنوشته های منتشر میشود که کور سوی امید و امیدواری رو در دل ما روشن میکند. خدا قوت و دست مریزاد به شما. پاینده برقرار و مانا باشید.
    نوروزتان خجسته 🌺🌺🌺😊

    پاسخ دادن
    • 2020-03-22 در t 15:34
      Permalink

      ممنون مهرداد عزیز
      باعث دلگرمی ما، مخاطبینی هستند، که وبگاه ما را دنبال می‌کنند.

      پاسخ دادن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *