مسبب پایان عصر یخبندان چه بوده است؟

چه چیزی باعث پایان عصر یخبندان شده است؟

مطالعات جدید نشان دهندۀ ارتباط تغییرات کوچک در زاویه شیب محور زمین با پایان دوره‌های یخبندان است

به گزارش Science Daily، تحقیقات جدید دانشگاه ملبورن نشان داده است که عصر یخبندان در طی یک میلیون سال گذشته، هنگامی که زاویه شیب محور زمین در حال نزدیک شدن به مقادیر زیاد بود به پایان رسیده است.

در این زمان، تابستان‌های طولانی‌تر و گرم­تر، صفحات بزرگ یخ نیم‌کره شمالی را ذوب کرده‌­اند و آب و هوای زمین را به حالت «بین یخبندان» گرم تبدیل می‌کنند، مانند آن چیزی که طی 11000 سال گذشته تجربه کرده‌ایم.

مطالعه­‌ای که توسط پترا باجو، دانشجوی دکترا، و همکارانش انجام شده، نشان می­‌دهد که سطوح انرژی تابستان در «پایان عصر یخبندان»، مدت زمان فروپاشی و ذوب شدن صفحات یخ با سطح انرژی بالاتر که باعث نابودی زودتر صحفات می‌شوند را کنترل می­‌کنند.  

پژوهشگران هنوز در تلاش هستند تا دریابند که این دوره‌ها چندبار اتفاق می‌افتند و آیا می­‌توان به‌­زودی انتظار دوره دیگری را داشت؟

از اواسط دهه 1800، دانشمندان مدتهاست که گمان می‌کنند که تغییر در هندسه مدار زمین، باعث به­‌وجود آمدن و از بین رفتن اعصار یخبندان شده است – عدم قطعیت به اندازه‌­ای بوده که خاصیت مداری از همه مهمتر است.

مقاله پترا باجو با عنوان «تأثیر مداوم زاویه شیب در پایان عصر یخبندان از زمان دوره انتقالیِ پلیستوسن میانه»، که اخیراً در مجله (Science) منتشر شده، با مشخص نمودن زمان پایان عصر یخبندان، به حل برخی از رموز اینکه چرا این عصر به پایان رسیده، کمک می‌­نماید.

این تیم بین‌­المللی، داده‌­های مطالعات استالاگمیت‌­های ایتالیایی را با نتایج مطالعات مغزه‌­های رسوبات اقیانوس در سواحل پرتغال ترکیب کرده است.

راسل درایسدل (Russell Drysdale)، دانشیار دانشگاه که در این تیم تحقیقاتی همکاری می­‌نماید، بیان داشته که: «همكاران دانشگاه كمبریج و مؤسسه مطالعات جوی و دریایی پرتغال (Portugal’s Instituto Português do Mar e da Atmosfera)، شواهد قوی و مفصلی از واکنش اقیانوس اطلس شمالی به فروپاشی صفحات یخی قطب شمال گردآوری کرده‌­اند.»

مسبب پایان عصر یخبندان چه بوده

«ما می‌توانیم در لایه‌های رشد استالاگمیت همان تغییراتی را شناسایی کنیم که در رسوبات اقیانوس ثبت شده است. این موضوع به ما امکان می­‌دهد که سن استالاگمیت را برای رسوبات اقیانوس نیز در نظر بگیریم، چرا که رسوبات این دوره زمانی قابلیت تاریخگذاری ندارند.»

تیم بین‌­المللی با استفاده از جدیدترین فناوری‌­های مربوط به تاریخ‌گذاری رادیومتری، سن پایان دو مرحله را حدود 960 هزار و 875 هزار سال پیش تخمین زده است.

این تاریخ­‌ها نشان می­‌دهند که شروع هر دو مرحلۀ پایانی، با افزایش زاویه شیب زمین سازگارتر است. این افزایش شیب، تابستان­‌های گرم‌تر را در مناطقی به‌­وجود می­‌آورد  که صفحات یخبندان نیمکره شمالی در آن قرار دارند و باعث ذوب شدن یخ­‌ها می­‌شوند.

دکتر درایسدل بیان می­‌کند که: «سپس هر دو مرحله پایانی در زمانی تکمیل شدند که گرمای فصل تابستان در نیم‌کره شمالی روی صفحات یخ به بالاترین میزان رسیده است. مقایسه این یافته‌­ها با داده­‌هایی که قبلاً درمورد پایان دوره­‌های جوانتر منتشر شده‌­اند، نشان می‌­دهد که این الگو، یک پدیده مکرر در یک میلیون سال گذشته بوده است.»

این تیم قصد دارد تا نگاهی دقیق‌تر به مرحله انتقالی پلیستوسن میانه داشته باشد، زمانی که ناگهان طول چرخه عصر یخبندان دو برابر می­‌شود.

 

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *