جمجمه‌های تغییرشکل یافته‌ی گورستانی در مجاستان، معرف جامعه‌ای چندفرهنگی در مرحله‌ی گذار است

جمجمه‌های تغییرشکل یافته از گورستانی در مجاستان، معرف جامعه‌ای چندفرهنگی در مرحله‌ی گذار است.

براساس مطالعه‌ای که در مجله‌ی Plos One منتشر شده، گورستان باستانی Mozs-Icsei dulo در مجارستان بازگو کننده‌ی سرنخ‌هایی از تشکیل یک جامعه‌ی منحصربه‌فرد در آغاز دوره‌ی مهاجرت به اروپا است.

به گزارش Archaeology News Network، با حمله‌ی هون‌ها به اروپای مرکزی در قرن 5 میلادی، رومی‌ها استان‌های پانونی خود را که در منطقه مجارستان غربی بود را ترک کردند. جمعیت پانونیا وارد دوره‌ای از تحولات فرهنگی مداوم شد که همزمان بود با ورود گروه‌های خارجی جدید که به دلیل پناه بردن از هون‌ها وارد این منطقه شده بودند. این گروه‌های خارجی با وردشان به این منطقه، به گروه‌های محلی که تابعیت رومی داشتند و دیگر ساکنین بومی ملحق شدند. بعدتر، برای درک بهتر این جمعیت که به سرعت در شرایط هرج و مرج در حال تغییر بود، نویسنده اول این مقاله؛ نیپر (Knipper) به همراه همکارنش به این گورستان باستانی در استقرار پانونی که در حدود 430 میلادی مسکونی بوده، روی آوردند.

نویسندگان این مقاله در ابتدا این گورستان را مورد بررسی باستان‌شناسانه قرار دادند و جهت مطالعه‌ی قبوری که قبلا مورد کاوش قرار گرفته بود، از دو روش آنالیز ایزوتوپ و انسان‌شناسی زیستی استفاده کردند.
جمجمه‌های تغییرشکل یافته‌ی گورستانی در مجاستان، معرف جامعه‌ای چندفرهنگی

تصویر 1. تصویری از قسمت بالای اسکلت در حین کاوش. این اسکلت متعلق به دختری است که جمجمه‌ی آن تغییر شکل یافته و در گوری قرار داده شده که یک طاقچه‌ی جانبی داشته و مملو از گردنبند، گوشواره، شانه و مهره‌های شیشه‌ای است. این دختر متعلق به گروهی از افراد با منشا غیرمحلی و عادت‌های غذایی مشابه است که به‌نظر می‌رسد در حدود 10 سال بعد از شکل‌گیری محوطه، به این مکان رسیده باشد.

نیپر و همکارانش با این مطالعه دریافتند که این گورستان بازگوکننده‌ی یک جامعه‌ی چند فرهنگی است و پیش از رها کردن گورستان در سال 470 میلادی، سه گروه مجزا در دو یا سه نسل در این منطقه مستقر بودند (در کل 96 گور): 1- گروه بنیان‌گذار محلی کوچک با قبور ساخته شده از آجرهای خطی به سبک رومی. 2- یک گروه خارجی متشکل از 12 نفر با پیشینه‌ی ایزوتوپی و فرهنگی مشابه که به نظر می‌رسد حدود یک دهه پس از بنیان‌گذاران به این منطقه رسیده باشند و ممکن است که به ایجاد سنت‌ کالاهای قبور و تغییرشکل جمجمه که در تدفین‌های بعدی دیده می‌شود کمک کرده باشند. و گروه آخر که بازگوکننده‌ی ویژگی‌های تلفیقی سنت رومی‌ها و گروه‌های خارجی است.

در مجموع، 51 اسکلت که شامل مردان، زنان و کودکان با جمجمه‌های تغییرشکل یافته، این گورستان را به یکی از بزرگترین مراکز توجه این پدیده‌ی فرهنگی در منطقه تبدیل کرده است. نسبت ایزوتوپ استرانسیوم The strontium isotope ratios به‌طور قابل‌توجهی متغیرتر از بقایای جانوری و تدفین‌های پیش از تاریخی کشف شده در همان منطقه جغرافیایی حوضه گارپات بود و نشان می‌دهد که اکثر جمعیت بالغ این گورستان در دوران کودکی در مکان دیگری زندگی می‌کردند. علاوه‌براین، داده‌های ایزوتوپ کربن و نیتروژن نشان دهنده‌ی سهم قابل توجه ارزن در رژیم غذایی است.

جمجمه‌های تغییرشکل یافته‌ی گورستانی در مجاستان، معرف جامعه‌ای چندفرهنگی

باوجوداینکه تحقیقات بیشتر نیاز است، این گورستان نشان می‌دهد که در یک جامعه در پانونیا، در حین و پس از فروپاشی امپراطوری روم، فرهنگی پدیدار شد که گروه‌های محلی رومی و خارجی مهاجر سنت‌های خود را با یکدیگر تبادل کردند.

تصویر 2. تصویر جمجمه تغییر شکل یافته‌ی یک زن بالغ. تحت فشار قرار دادن دایمی این جمجمه توسط باند و ریسمان در دوران کودکی، دلیل تغییر شکل آن به حالت کشیده است. 

 

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *