هر دندان، گویای داستانی متفاوت از روابط ژنتیکی است

هر دندان، گویای داستانی متفاوت

محققین دانشگاه توبینگن می‌گویند می‌توان از شکل دندان‌ انسان برای بازسازی روابط ژنتیکی استفاده کرد

به گزارش Archaeology News Network، محققین دانشگاه توبینگن نشان داده‌اند که می‌توان از شکل دندان‌های انسانی به‌عنوان روشی برای بازسازی روابط ژنتیکی استفاده کرد. دکتر هانس راثمن (Hannes Rathmann) و دکتر هوگو رئیسی-سنتنو (Hugo Reyes-Centeno) از مرکز مطالعات علوم‌انسانی دانشگاه توبینگن بررسی کرده‌اند که کدام ویژگی‌های خاص دندانی مناسب‌ترین جهت توضیح روابط ژنتیکی هستند و کدام ویژگی‌ها بازگوکننده‌ی عوامل دیگری از جمله سازگاری با محیط است. این مطالعه در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (National Academy of Sciences) منتشر شده است.

فرم و شکل دندان انسانی در میان افراد و جمعیت‌ها بسیار متفاوت است. از ویژگی‌های معمول یک دندان می‌توان به الگوهای شیار در تاج دندان، اندازه نسبی لبه‌ی دندان، تعداد ریشه‌ها و وجود یا عدم وجود دندان عقل اشاره کرد. این ویژگی‌ها ارثی بوده و معمولاً در خانواده‌ها مشاهده می‌شود. برخی از آنها در فرکانس‌های مختلف در میان جمعیت‌ها به شکلی رخ می‌دهند که مشابه وراثت و تنوع دی.ان.ای است. هانس راثمن می گوید: “درصورتی که نتوان دی.ان.ای را استخراج کرد، می‌توان از دندان در مطالعات ژنتیکی استفاده کرد.” در کاوش‌های باستان‌شناسی، دندان‌ها به خوبی حفظ می‌شوند، حتی اگر اسکلت و دی.ان.ای از بین رفته باشد. 

راثمن افزود: “بیشتر صفات دندانی انسان‌ها احتمالاً بر اثر یک اتفاق که نتیجه‌ی جهش ژنتیکی بوده، پدید آمده است. این یک روند تکاملی است که خنثی تلقی می‌شود، بدون داشتن مزایا و یا مضراتی خاص برای هر فرد یا افراد یک جامعه “. در مقابل، چنین پیشنهاد شده است که برخی از این ویژگی‌های غیر خنثی، در نتیجه‌ی انتخاب و سازگاری طبیعی تکامل یافته‌اند، احتمالا در پاسخ به رفتار جویدن یا عوامل محیطی. هوگو رئیسی-سنتنو افزود: “دندان‌هایی که به طور خنثی تکامل یافته‌اند، برای ایجاد روابط ژنتیکی مفید بوده و می‌توانند در بازسازی گذشته انسان بسیار آموزنده باشند”. به منظور جدا کردن مکانیسم‌های تکاملی خنثی و غیرخنثی، محققان تغییرات ویژگی‌های دندانی را با تغییر در تکامل دی.ان.ای در جوامع مختلف در سراسر جهان مقایسه کردند.

راثمن در ادامه توضیح می‌دهد: “برای این مطالعه الگوریتمی را تهیه کردیم که می‌تواند داده‌های دی.ان.ای را با صفات دندانی متداول و تمام ترکیبات احتمالی آن مقایسه کند”. بر این اساس، محققان محاسبات گسترده‌ای را انجام داده و به بررسی بیش از 130 میلیون ترکیب احتمالی ویژگی‌های دندانی پرداختند. این امر به آن‌ها این امکان را می‌دهد که مجموعه‌ای از ترکیبات این ویژگی‌ها را شناسایی کنند که این شناسایی موجب حفظ سیگنال‌های ژنتیکی خنثی شده و آن‌ها را برای استفاده مجدد در روابط ژنتیکی مفیدتر و کارآمدتر می‌سازد.

پیامدهای گسترده برای علوم پزشکی قانونی، باستان‌شناسی و دیرین‌شناسی

این یافته‌ها می‌توانند در زمینه‌های مختلفی از جمله شناسایی افراد ناشناس در پرونده‌های پزشکی قانونی، بررسی مسیر حرکت جمعیت‌های باستانی در مطالعات باستان‌شناسی و بازشناسایی منشا و تکامل اجداد ما با استفاده از فسیل‌های انسانی در پژوهش‌های دیرین انسان‌شناسی مورد استفاده قرار گیرند. رئیسی-سنتنو می گوید: “در چنین پژوهش‌هایی، ممکن است دی.ان.ای به دلیل ماندگاری ضعیف یا وجود محدودیت‌هایی برای نمونه‌گیری به درستی نتیجه ندهد. درست در این زمان است که صفات دندانی به یک پروکسی بسیار مفید برای دی.ان.ای تبدیل می‌شود. ما پیشنهاد می‌کنیم که مطالعات آینده باید مؤثرترین صفات دندانی و ترکیبات آن را در الویت قرار دهد. زیرا مطالعه‌ی این ویژگی‌ها موجب نتیجه‌گیری دقیق‌تری درباره روابط ژنتیکی می‌شود”.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *