روشی که احتمالا راز خاکسترهای انسانی در ظروف سفالی را آشکار می‌کند.

روشی که احتمالا راز خاکسترهای انسانی در ظروف سفالی را آشکار می‌کند.

پژوهشگران موفق شدند برای نخستین بار یک روش ردیابی (Tracing Method) را بر روی موارد متعددی از بقایای خاکستر انسانی مطالعه کنند.

futurity، این روش امکان گردآوری اطلاعات هزاران ظرف محتوی خاکستر سفال، که مدفون است، را میسر می‌سازد ،این داده‌ها مسائلی راجع به اینکه این مردمان پیش از تاریخی که بودند و از کجا آمده‌اند را آشکار خواهد کرد. روش ردیابی،  پتانسیل زیادی برای پر کردن شکاف‌های بزرگ در تاریخ بشری را دارد.

محوطه‌ی تدفیتی فولماس‌هاوزن (Vollmarshausen) در فاصله کمی از شهر کاسل (Kassel) در مرکز آلمان قرار گرفته است. در بین پژوهشگران، سایت فولماس‌هاوزن به‌دلیل در برداشتن هزاران ظرف سفالی حاوی خاکستر مردگان که متعلق به اواخر عصر برنز و اوایل عصر آهن است، شهرت دارد، در آن زمان دفن خاکستر مردگان یک روش متداول برای تدفین بوده‌است.

پژوهشگران به نسبت گورهایی انسانی، توجه کمتری به گورهای حاوی خاکستر مردگان داشته‌اند، چرا که دمای زیاد (فرآیند سوزاندن مردگان) دی.ان.ای و ساختار شیمیایی موادی که معمولا مشخص کننده شکل حیات و زندگی انسان در پیش از تاریخ بوده‌اند را تخریب می‌کند.

در حال حاضر، پژوهشگران روش ردیابی نوینی را بر روی تعداد زیادی خاکستر انسانی، در محوطه‌ی فولماس‌هاوزن آزمایش کرده‌اند.

روبرت فرای، پروفسور علوم زمین و مدیریت منابع طبیعی، در دانشگاه کپنهاگ و نویسنده اصلی مقاله منتشر شده در مجله علوم باستان‌شناسی، گفت» «ما با استفاده از آنالیز ایزوتوپ استرانسیوم ([strontium[i) بر روی مینای دندان 28 فرد، توانستیم آشکار کنیم که بیشترآن‌ها محلی هستند و از جای دیگر نیامده‌اند. به همین ترتیب، ما توانسته‌ایم کاربرد این روش را که به طور گسترده در زمین شناسی مورد استفاده قرار می‌گیرد، گسترش دهیم تا به سؤالات باستان شناسی بپردازیم.»

ایزوتوپ‌های استرانسیوم که در اسکلت‌ها، موها و ناخن‌های مردمان پیش از تاریخ و پس از آن وجود دارند، می‌توانند مشخص کنند که این افراد در سال‌های پایانی زندگی خود کجا زندگی کرده‌اند. دلیل این امر این است که بیشتر مناطق جغرافیایی دارای ایزوتوپ استرانسیوم خاص خود هستند که مانند امضای منطقه است و با مکان دیگر متفاوت است، در واقع انسان این ایزوتوپ را از محیط خود جذب می‌کند..

استفاده از آنالیز ایزوتوپ استرانسیوم در سال 2014 و هنگامی که استاد کارن م. فرای از موزه ملی دانمارک بخش آنالیز ایزوتوپ استرانسیوم را رهبری می­کرد، توسعه پیدا کرد. اکنون از این روش برای روایت سرگذشت مردمان باستان استفاده می‌شود که خاکستر آن‌ها تا همین اواخر خاموش و در ظروف  سفالی مدفون بوده­اند. برخلاف سایر ایزوتوپ­ها، مانند کربن یا نیتروژن که در یافته‌های باستان‌شناسی مورد استفاده بوده­است، ترکیب ایزوتوپ استرانسیوم هنگام خاکستر شدن تغییری نمی‌کند.

به گفته­ی کارن فرای، «استفاده از این روش ردیابی [ii]، بر روی مینای دندان و همچنین استخوان‌های سوخته انسان‌های باستان – که مستقیماً از بقایای فردی انسان به دست آمده اند –  اطلاعاتی از نحوه­ی جابجایی و هویت آ‌ن‌ها  را برای ما آشکار می­کند. در دانمارک، ما هزاران نمونه از این چاله‌های حاوی ظروف سفالی که در خود خاکستر مردگان را دارند در اختیار داریم؛ این نوع تذفین در آن زمان از شایع ترین سنت‌های دفن بود  و می‌توان اطلاعاتی از گذشته ی انسان را، از آن‌ها استخراج کرد.»

نیکول تیلور، نویسنده اصلی و دارای فوق دکترا در دانشگاه کریستین آلبرت  در شهر کیی، می­گوید: «تا درک سده‌های  گذشته، فاصله‌ی زیادی داریم، اما روش جدید فرصتی است برای مطالعه بسیاری از محوطه‌های تدفینی که دست نخورده باقی مانده­اند. هر كسی به نوبه­ی خود می تواند اطلاعات بیشتری درباره این كه این مردمان باستانی چه کسانی بوده‌اند و از كجا آمده اند را آشکار کند.»

[i] . فلزی خاکی قلیایی است، Sr یک رادیوایزوتوپ مصنوعی است که معالجه سرطان مغز استخوان کاربر دارد.

[ii] . به عنوان یک روش به سه مؤلفه اصلی تقسیم ‌می‌شود: نظریه‌پردازی در مورد مکانیسم‌های عِلی که باعث ایجاد علل و نتایج می‌شوند. تجزیه و تحلیل مشاهدات تجربی از مکانیسم‌های تئوریزه شده. و استفاده مکمل از روش‌های مقایسه‌ای برای تعمیم یافته ها از مطالعات موردی به سایر موارد مشابه است.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *