تجزیه و تحلیل رابطۀ ارگونومیک بین دست و ابزارهای پارینه سنگی قدیم

تجزیه و تحلیل رابطۀ ارگونومیک بین دست و ابزارهای پارینه‌سنگی قدیم‌

انگشتانی که بیشتر درگیر میشوند سه انگشت آخر (انگشت کوچک، انگشت حلقه و میانی) هستند و نه انگشت اشاره یا شست

تجزیه و تحلیل رابطۀ ارگونومیک بین دست و ابزارهای پارینه سنگی قدیم

به گزارش phys.org امیلیانو برونر (Emiliano Bruner) متخصص دیرینه مغز و اعصاب­شناس در مرکز ملی تحقیقات تطور انسانی (CENIEH) اخیراً مطلبی را در مورد رابطۀ ارگونومیک i Ergonimic بین دست و ابزارهای سنگی پارینه­سنگی قدیم به خصوص خرد کننده­ها/ساطور و تبرهای دستی، در مجلۀ علوم باستان­شناختی و انسان­شناختی منتشر کرده است.

نتایج این کار که توسط آناپائولا فداتو (Annapaola Fedato) دانشجوی دکتری دانشگاه بورگوس (Burgos) با همکاری موزۀ تطور انسان و دانشگاه ایزابل یکم (Universidad Isabel I)، انجام شده است، پیشنهاد می­کند که این دو گونه ابزار رابطه­های ارگونومی متفاوتی را با دست شکل می‌دهند. آن­ها همچنین نشان می­دهند که برخلاف انتظار، انگشتانی که بیشتر درگیر می­شوند سه انگشت آخر (انگشت کوچک، انگشت حلقه و میانی) هستند و نه انگشت اشاره یا شست. ارتباط بین دست و ابزار واکنشی در مغز بر می­انگیزد که موجب نوعی طرح‌ریزی ابزار درحالت بدن می­شود. بدین گونه که ترکیب­های انگشتی متفاوت مورد استفاده در جهت در دست گرفتن این دو نوع ابزار، نشان می­دهد که هنگامی که سیستم مغز-بدن-محیط ادغام می­شوند، ممکن است این ترکیب ها با پاسخ­های شناختی مختلفی مرتبط باشند.

در این مطالعه 82 شرکت کنندۀ داوطلب از هر دو جنسیت دعوت شده­اند تا 40 ابزار، هم ابزار­های قلوه سنگی و هم تبرهای دستی را با استفاده از دستکش دیجیتال که ثبت کنندۀ حالت و انعطاف/خمیدگی هر بند انگشت است را، به منظور تعیین کمیت الگوهای خمیدگی انگشت در حین این اکتشاف حسی/لامسه‌ای، امتحان کنند. این کشف نشان داد که ارزیابی واکنش حسی/لامسه‌ای بدن به تعامل با ابزار، وابسته به عملکرد ابزار نبوده بلکه مرتبط با احساس راحتی بین دست و ابزار بوده است.

برای اطلاعات بیشتر به مقالۀ زیر مراجعه کنید.

Annapaola Fedato et al., 2020., “Hand grasping and finger flexion during Lower Palaeolithic stone tool ergonomic exploration”, Archaeological and Anthropological Sciences. DOI: 10.1007/s12520-020-01189-w

[i] . دانش ارگونومی (Ergonomics) به انسان این امکان را می‌دهد تا بتواند به بهترین نحو در شرایط مختلف و با ابزار و امکانات محیطی کار کند. علم تطابق انسان و محیط کار.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *