رژیم غذایی حلال مسلمانان افریقا در صدر اسلام

رژیم غذایی حلال مسلمانان افریقا در صدر اسلام

باستان شناسان با توجه به کاوش هایی در اتیوپی کشف کرده اند که در پی تبدیل شدن این منطقه به یک مرکز تجارت کالاهای لوکس، جوامع اولیه مسلمانان اتیوپی به یک برنامه غذایی بین المللی دست پیدا کردند.

رژیم غذایی حلال مسلمانان افریقا در صدر اسلام​

به گزارش Heritage Daily، باستان شناسان هزاران استخوان حیوانی را کشف کردند که نشان دهنده گسترش شیوه کشتار حلال در اتیوپی در زمانی است که گروه های مختلف به دلیل واردات و صادرات محصولات در حوزه دریای سرخ، به مصر، هند و شبه جزیره عربستان توسعه یافتند.

کاوش های جدید که در سه سایت در شرق اتیوپی توسط دانشگاه اکستر (University of Exeter) و اداره تحقیقات و حفاظت از میراث فرهنگی اتیوپی انجام شده اند ، حدود ۵٠،٠٠٠ استخوان حیوانی را که مربوط به قرون هشتم / نهم میلادی هستند را کشف کرده اند که نشان از حضور افرادی دارد که در صدر اسلام در آنجا زندگی می کردند و رژیم غذایی اسلامی داشتند. این تاریخ حدود ٤٠٠ سال قبل از ساخت مساجد بزرگ یا قبرستان ها در قرن دوازدهم در این منطقه است.

این تیم به سرپرستی پروفسور تیموتی اینسول (Timothy Insoll) و مشارکت استخوان باستان شناس جین گاسترا (Jane Gaastra) از موسسه مطالعات عربی و اسلامی دانشگاه اکستر، اولین مدارک کشتار حلال باستانی را در آفریقا در طول کاوش های هارلا (Harlaa)، هرر (Harar) و گاندا هارلا (Ganda Harla) ارائه می دهد.

در طی کاوش های قبلی به رهبری پروفسور اینسول، مساجد و مقابر و همچنین بقایای مواد لوکس مانند سفال های چینی و مصری ، صدف هایی از دریای سرخ و مهره های هندی کشف شده است.

رژیم غذایی حلال مسلمانان افریقا در صدر اسلام​

هارلا در قرون ششم و هفتم، قبل از ورود اسلام به اتیوپی تأسیس شد  و در قرن ١۵ام هنگامی که هارلا و گاندا هارلا تأسیس شدند، احتمالاً به دلیل طاعون یا تغییر محیط زیست، متروکه گشت. هم چنین با گسترش روزافزون اسلام مکان های بهتری برای کشاورزی که قابلیت سکونت هم داشتند مورد نیاز بود.

در دوره ای که تاریخ گذاری استخوان های حیوانی به آن نسبت داده می شود، ممکن است مردم از مساجد کوچکتر استفاده می کرده اند که هنوز توسط باستان شناسان کشف نشده اند، و با رشد اجتماعات مسلمانان ساختمان های بزرگتری برای عبادت ساخته اند.

پروفسور اینسول در این باره می گوید: «ما انتظار نداشتیم استخوان هایی با این کیفیت و کمیت پیدا کنیم. آنها به خوبی حفظ شده اند به گونه ای که ما می توانیم به خوبی شواهد برش و سایش را مشاهده کنیم. همچنین در هر دو منطقه مسکونی و محل کار استخوان هایی پیدا کرده ایم.»

این اطلاعات جدید قابل توجهی در مورد هویت مذهبی مردم در آن زمان است و نشان می دهد که در صدر اسلام مردم منطقه شروع به قبول آیین های مذهبی کردند، بنابراین تنها بعضی اوقات عمل گرا بودند و از همه آنها پیروی نمی کردند.

تجزیه و تحلیل سایش روی استخوان ها نشان می دهد که گاو برای شخم زدن و چرخاندن سنگ های آسیاب استفاده می شده، و گونه های دیگر مانند شتر، اسب و الاغ نیز ممکن است برای حمل کالاهای تجاری و کالاهای  دیگر استفاده می شدند.

تجزیه و تحلیل داده های سالیابی استخوان های گاو در هارلا نشان داد که ۸٠ تا ۹٠ درصد از حیوانات بیش از ۳ سال زنده مانده اند، که نشان می دهد آنها نه برای بهره برداری از گوشتشان بلکه برای بهره بری از شیرشان و یا به عنوان نیروی کار پرورش داده می شدند.

رژیم غذایی حلال مسلمانان افریقا در صدر اسلام​

باستان شناسان بقایای خوک هایی را در هارلا و گاندا هارلا یافتند که می توانند اهلی یا وحشی باشند، و این مسئله در یک منطقه اسلامی غیر منتظره است، چون خوردن گوشت خوک در دین اسلام حرام است ( در رژیم غذایی حلال اسلامی ممنوع است).

این نشان می دهد که این منطقه با داشتن بازدید کنندگان و ساکنان از مناطق مختلف و مذاهب گوناگون ، فضایی بین المللی داشته است. توضیح دیگر می تواند این باشد که مسلمانان اولیه در این منطقه به دلایل عملی گوشت خوک می خورند. هیچ بقایای خوکی در هرر ، که شهر علمی و زیارتی مسلمانان بود ، پیدا نشد. تکنیک های مشابه کشتار حلال در هر سه مکان مورد استفاده قرار گرفته بود که نشان دهنده تأثیر تاجران مسلمان است که به منطقه آمده و هم چنین نشان دهنده گسترش اسلام، نخست در هارلا و سپس هرر و گاندا هارلا است..

مردم همچنین گراز، خوک بیشه (گونه ای از خوک)، موریانه خوار (یا خوک خاکی)، خارپشت، خرگوش صحرایی، گونه از گربه به نام ژنت (Gennet)، خدنگ (Mongoose) و پلنگ را شکار می کردند و می خوردند.

محققان در هارلا همچنین شواهدی از ماهیان دریایی وارد شده از دریای سرخ که در حدود ١٢٠ کیلومتری این سایت است، یافته اند. این محصولات قبل از ارسال به هارلا ، چه به صورت خشک و چه شور، به منظور نگهداری از آنها، فرآوری شده بودند. عدم وجود سر ماهی نشان می داد که احتمالاً در ساحل دریای سرخ جدا شده بودند. هیچ گونه ماهی آب های شیرین و محلی پیدا نشده است که نشان می دهد افرادی که ماهی می خوردند به یک رژیم غذایی پیشرفته عادت داشتند.

بخش های مشابه بدن حیوانات در هر سایت یافت شده است ، که نشان می دهد ثروت یا موقعیت احتمالا عاملی برای دسترسی به گوشت نبوده باشد.

این مطالعه ، که در مجله باستان شناسی آفریقا منتشر شده است ، نشان می دهد که بقایای دورانداخته شده وعده های غذایی که صدها سال پیش خورده می شدند ، می توانند اطلاعات بسیار مهمی در مورد رژیم غذایی ارائه دهند ، اما همچنین می توانند نشانگر تغییر مذهبی جوامع، تجارت و استفاده از حیوانات برای اهداف حمل و نقل و کار در جوامع اسلامی آفریقا باشند که عمدتا مورد بی توجهی باستان شناسان قرار گرفته است.

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *