وضعیت ریخت‌شناسی و آسیب‌شناسی اسکلت نئاندرتال غار لاشاپِل اوسا (فرانسه) در مقایسه با انسان امروزی

وضعیت ریخت شناسی و آسیب شناسی اسکلت نئاندرتال غار لاشاپِل اوسا (فرانسه) در مقایسه با انسان امروزی

دکتر سامان حیدری گوران

برگرفته از صفحه اینستاگرام

diyarmehr_paleolithic_institut

به گزارش Pans، بررسی ریخت شناسی و آسیب شناسی آناتومی نئاندرتال ها به همراه با شبیه سازی آنها کمک قابل توجهی به پژوهشگران میکند تا به این وسیله ضعف های تحقیقات پیشین جبران گردد. اخیرا پژوهشگرانی از موسسه فرگشت انسانی دانشگاه زوریخ و همچنین بخش انسان شناسی دانشگاه واشنگتن و وین دست به بررسی و شبیه سازی ستون فقرات یک نئاندرتال از غار لاشاپِل اوسا  La chapelle-aux-saints)) زده اند. از امتیازات این نئاندرتال سالم بودن بخش های زیاد اسکلتی آن بوده  چرا که این نئاندرتال به صورت عمدی توسط دیگر نئاندرتالها دفن شده است. این نئاندرتال در حدود 60 هزار سال قدمت دارد و در سال 1908 کشف شده است. محققان در این مطالعه به بررسی مهره های گردن، کمر و لگن پرداخته اند و به اطلاعات جدیدی در ارتباط با تشابهات آنها با انسان های مدرن رسیده اند. برای مثال مطالعه حاضر با استفاده از روش شبیه سازی نشان داده است که ستون فقرات و لگن نئاندرتال مزبور شباهت فراوانی با انسان مدرن دارد. در این بررسی دیده شده است که یک زاویه انحنای ستون فقرات به طرف جلو وجود دارد و فاصله بسیار کمی بین مهره گردن و سینه (C4-T2) و مهره تحتانی کمر (L4-S1) وجود دارد که بخشی از آن مربوط به مشکل آرتروز بوده و کاملا مرتبط با سن نئاندرتال است و موضوعی عادی به شمار می رود.  همچنین در باز سازی کامل لگن نئاندرتال مزبور براساس میزان زاویه ساژیتال سطح مفصل ران به وسیله استابولوم  با انسان مدرن مقایسه شده و مشخص گردیده است که این بخش نیز شباهت نزدیکی هم از نظر فیلوژنتیک (تبار زایشی) به انسان های امروزی دارد. بقایای استخوانی نئاندرتال  لاشاپِل اوسا  شواهد آناتومیکی مستقیمی از ارتباط او با دیگر نئاندرتال ها و با انسان های دارای انحنای مهره گردنی و مهره کمر را نشان می دهد.  نئاندرتال محوطه  لاشاپِل اوسا  دارای لگن کامل و بدون آسیب است بنابراین این اجازه رامی دهد تا با نمونه دیگر هم  گونه وهم عصر خود یعنی نئاندرتال غار کبارا Kebara2)) نیز مقایسه شود. هر چند که کبارای 2 دارای  شکستگی قسمتی از ایلیوم ( تهیگاهی) و استخوان خاجی است اما بازسازی گسترده ایی انجام شد و نشان داده شده است که میزان درجه لگن او بسیار کوچکتر از لگن نئاندرتال لاشاپِل اوسا  بود. علاوه براین موضوع، نئاندرتال کبارا  مجموعه شدیدی از ناهنجاری  ستون فقرات و سایش در مهره های (L2-L5) داشته است. ناهنجاری L5 موجب گسترش آرتروز و به دنبال آن فشار بیش از حد به استخوان خاجی تهیگاهی  و در نهایت موجب فرسایش آنها شده است. در نهایت ستون فقرات نئاندرتال لاشاپِل اوسا  نشان از وضعیت قائم داشته و از این حیث نیز شباهت قابل توجهی به انسان های مدرن دارد. مهره L4 باعث تقویت مهره ها برای انحنای ستون فقرات است که در این نئاندرتال نیز به خوبی رشد کرده است.

مهسا آذری، دانشجوی باستان شناسی

وضعیت ریخت‌شناسی و آسیب‌شناسی اسکلت نئاندرتال غار لاشاپِل اوسا در مقایسه با انسان امروزی
وضعیت ریخت‌شناسی و آسیب‌شناسی اسکلت نئاندرتال غار لاشاپِل اوسا در مقایسه با انسان امروزی
close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *