محققان بسیاری از رمز و رازهای خمره‌های مگالیتیکلائوس را حل کردند

محققان بسیاری از رمز و رازهای خمره‌های مگالیتیکلائوس را حل کردند‌

تحقیقات جدید انجام شده در میراث جهانی یونسکو با عنوان «دشت خمره¬ها» در لائوس نشان داده¬است که خمره‌های سنگی احتمالاً از اوایل سال 1240 تا 660 قبل از میلاد در حالت نهایی خود قرار داده شد¬ه¬اند.

محققان بسیاری از رمز و رازهای خمره‌های مگالیتیکلائوس را حل کردند

دکتر شیون و همکارانش نتایج جدید رادیوکربن را برای محوطه ارائه می­دهند و همچنین داده­های زمین­شناسی را برای تعیین منبع احتمالی معدن سنگ برای یکی از بزرگترین سایت­های مگالیتیک را معرفی می­کنند. اعتبار تصویر متعلق به: Plain of Jars Archaeological Research Project

به گزارش PHYS،‌ تحقیقات جدید انجام شده در میراث جهانی یونسکو با عنوان «دشت خمره­ها» در لائوس نشان داده­است که خمره‌های سنگی احتمالاً از اوایل سال 1240 تا 660 قبل از میلاد در حالت نهایی خود قرار داده شد­ه­اند.

بیش از 120 سایت از محوطه‌های مگالیتیک[1]  ثبت شده است و نمونه­هایی از رسوبات در زیر خمره­های سنگی از دو سایت از این مجموعه سایت‌ها توسط تیمی به رهبری دکتر لوئیز شیون (Dr. Louise Shewan) از دانشگاه ملبورن، دانشیار دوگلد اورایلی (Dougald O’Reilly) از دانشگاه ملی استرالیا (ANU) و دکتر تونگلیث لوینکث (Thonglith Luangkoth) از اداره میراث لائو (Lao) بدست آمد.

نمونه­ها با استفاده از روشی به‌ نام لومینسانس برانگیختۀ نوری (OSL)[2] برای تعیین آخرین زمان در معرض نور خورشید بودن دانه­های رسوب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

دکتر شیون گفت: «با این داده­های جدید و تاریخ­های رادیوکربن به دست آمده از مواد اسکلتی، ذغال و دیگر بافت­های تدفینی، اکنون می­دانیم که این محوطه­ها اهمیت آیینی پایداری را از دوره قرار دادن نخستین خمرۀ خود تا دوره­های تاریخی حفظ کرد­ه­اند».

محوطه­های خمره­ای مگالیتیک در شمال لائوس شامل خمره­های سنگی تراشیده شده به ارتفاع یک تا سه متر، با وزن حداکثر 20 تن، در سراسر چشم انداز منطقه پراکنده هستند و به تنهایی یا در گروه­های چند صد تایی ظاهر می­شوند.

دکتر شیون و تیمش آخرین کاوش­های خود را در مارس 2020 به پایان رساندند، و از سایت 1 (Ban Hai Hin) بازدید کردند و دقیقاً قبل از بسته شدن مرزهای بین­المللی جهانی به دلیل بیماری همه­گیر کرونا، به استرالیا بازگشتند.

محوطۀ 1، تدفین­های بیشتری را که در اطراف خمره­ها قرار داده شده بود، آشکار کرد و مشاهدات قبلی را مبنی بر این که تخته سنگ­های عجیب و غریب توزیع شده در سطح سایت، نشانگر خمره­های تدفین، دفن شده در زیر خاک است، تایید کرد.

نوشتار دکتر شیون و همکارانش که در تاریخ 10 مارس در PLOS One منتشر شده­است، نتایج جدید رادیوکربن را برای استفاده از محوطه ارائه می­دهد و همچنین داده­های زمین­شناسی را برای تعیین منبع احتمالی معدن سنگ برای یکی از بزرگ­ترین سایت‌های مگالیتیک معرفی می­کند.

در حالی که زمین­شناسان برای چندین دهه از تاریخگذاری زیرکن[3] U-Pb استفاده می­كرده­اند، این روش اخیراً برای شناسایی منشأ سرامیك و منابع سنگی در زمینه­های باستان­شناسی از جمله استون هنج استفاده شده­است.

سنین زیرکن U-Pb اندازه­گیری شده از نمونه خمره­های محوطۀ 1 توسط ریچارد آرمسترانگ دانشیار ANU، با مادۀ منبع بالقوه از جمله یک برون­زد ماسه­سنگ و یک خمره ناقص از یک معدن فرضی واقع در 8 کیلومتری، مقایسه شد. توزیع سن زیرکن منشأ بسیار مشابهی را ظاهر کرد که نشان می­دهد این برون­زد منبع احتمالی مواد مورد استفاده برای ایجاد خمره­ها در محوطه بوده است.

دانشیار اورایلی گفت: «نحوه انتقال خمره­ها از معدن به محوطه، همچنان یک معما است».

چالش بعدی برای محققان این است که نمونه­های بیشتری از محوطه­های دیگر و از سراسر گسترۀ جغرافیایی این فرهنگ مگالیتیک برای درک بیشتر این مکان­های مبهم و دوره­ ایجاد شده را تهیه کنند.

دکتر شیون نیز افزود که به نتیجه رساندن این چالش کار آسانی نیست زیرا این منطقه به طور گسترده‌ای به مهمات منفجر نشده (UXO) آلوده است، در حالی که تنها کمتر از 10 درصد از سایت‌های خمره‌ای واقع در آن شناخته شده اند.

وی هم چنین گفت: «ما انتظار داریم که این روند پیچیده در نهایت به ما کمک کند تا بینش بیشتری راجع به یکی از مرموزترین فرهنگ­های باستانی آسیای جنوب شرقی، به اشتراک بگذاریم».

تیم کامل این پروژه شامل محققانی از دانشگاه له تروب (La Trobe)، دانشگاه جیمز کوک James Cook))، دانشگاه گلاسترشر (Gloucestershire)، همکاران بین المللی از لائوس، نیوزیلند و هنگ کنگ است.

[1] مگالیتیک به معنی سنگی، یا کلان سنگی است (مترجم).

[2] Optically Stimulated Luminescence: این تکنیک شبیه تکنیک ترمولومینسانس است، با این تفاوت که خوانش دزیمتر در این تکنیک به­جای گرما بر اساس تحریک نوری و پدیدۀ لومینسانس استوار می­باشد (مترجم).

[3] zircon U-Pb: زیرکن نوعی کانی و یو-پی‌بی روش سن سنجی است (مترجم).

close

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *